Bashkia Selenicë

Bashkia Selenicë


Rrethi i Plakës - Brataj

Ndodhet në pjesën e sipërme të shpatit të malit të Bratajt, pranë fshatit homonim të rrethit të Vlorës, rreth 800 m mbi nivelin e detit. Përbën një gur gëlqeror me formë të çuditshme, në trajtën e një vule gjigande apo të rrathëve të plakës (tre rrathë gjigandë që duken nga larg), të formuara nga proçesi i karstit. Pikërisht për këtë monumenti mer vlera të veçanta shkencore sidomos gjeologjike, por edhe didaktike e turistike. Vizitohet sipas rrugës Vlorë – Brataj dhe pastaj vazhdohet më këmbë deri tek monumenti.

Olympe - Mavrovë

Rrënojat e  Olympes  janë identifikuar pranë fshatit Mavrovë,në një kodër në të djathtë të rrjedhjes të lumit Shushicë. Qyteti rradhitej midis qyteteve mesatare me  dy faza ndërtimi, rreth shek. V p.e.s. dhe tjetra në shek.IV p.e.s. kur qyteti arrin kulmin e mirëqënjes e të lulëzimit të tij. Studjuesit janë të mendimit se qyteti mban emrin e vajzës së Pirros së Epirit,Olimpias.Rrënojat dallohen me vështirësi nën shtëpitë e Mavrovës dhe vizitohen me vështirësi me anë të një rruge fshati automobilistike.

Amantia - Plloça

Amantia ndodhet e pozicionuar pranë fshatit Plloçë, 35km. larg qytetit të Vlorës dhe ka qenë qendra e koinonit të Amantëve me shtrirje nga Shushica deri në Borsh.. Ajo zinte pjesën e sipërme të një kreshte shkëmbore,të formuara nga dy maja, mbi një kodër 613m. të lartë, rrafshi i së cilës u qarkua me mure të fuqishme qysh në shek.V p.e.s. Mbas braktisjes në Mesjetë, Amantia u harrua derisa në vitin 1861,është epigrafisti Izambert që identifikon rrënojat e saj.Ka statusin e Parkut Kombëtar dhe ruhet në gjendje të mirë.Vizitohet lehtësisht me anë të rrugës automobilistike.

Piktura shkëmbore Lepenicë

Piktura prehistorike shkëmbore gjendet në shpatin e malit të Lepenicës,përgjatë bregut të majtë të luginës së Shushicës.Piktura figuron e realizuar në tavanin e një strehe shpellore, në një lartësi rreth 800m. mbi nivelin e detit dhe banorët  e quajnë „Shpella e shkruar„. Piktura shkëmbore përbëhet nga 19 figura antropomorfe dhe 8 figura gjeometrike të çrregullta.Studjuesit kanë konkluduar se piktura ka vetëm një kohë realizimi dhe duhet të jetë realizuar midis periudhave të Neolitit të Vonë dhe Eneolitit,gjatë mijëvjeçarit të III p.e.s. Për shkak të terrenit shkëmbor paraqet vështirësi për  t’u vizituar.

Ura e Frëngut

Ura e Frëngut ndodhet disa qindra metra përpara se të mbërrish në fshatin Gjorm. Ajo përbëhej vetëm prej një qemeri karakteristik e me formë unikale që përfaqësojnë dy linja të drejta e të pjerrëta të cilat bashkohen tek kyçi i urës. Ura ka patur një gjatësi prej 14m. dhe gjerësi prej 3.3m. Studjuesit shprehen se ura është ndërtuar gjatë shek.XVIII.Vizitohet lehtësisht pëtgjatë rrugës në fshatin Gjorm.

Kalaja e Cerjes

Kalaja ngrihet mbi një kodër në formë piramide në krahun e djathtë të rrjedhjes së Shushicës. Në anën e hyrjes kryesore ka egzistuar një urë antike prej guri e quajtur „ura e Bogdanit“. Bazuar edhe në qeramikën e gjetur, studjuesit e datojnë kalanë në shek.III-I p.e.s.Rrënojat paraqiten shumë të dëmtuara dhe mund të vizitohen me vështirësi për shkak të terrenit shkëmbor.

Kalaja e Boderit

Kalaja e Boderit gjendet në drejtimin lindor të kalasë së Cerjes dhe në bregun e majtë të përroit të Cmokthinës. Muri ndiqet i plotë në të gjithë gjatësinë e tij por ruhet në gjendje më të mirë në anët lindore e jugore, ku lartësia arrin deri në 4m. Rrënojar ruhen në gjendje të dëmtuar  dhe paraqesin vështirësi për t‘u vizituar.

Shpellat e Velçës

Janë  vendbanime shpellore të periudhave prehistorike dhe gjenden përballë shpellës së shkruar të fshatit Lepenicë. Studjuesit shprehen se Velça mbetet stacioni më i madh i shpellave natyrore të banuara gjatë prehistorisë në zonë. Gjetjet arkeologjike në shpellat e Velçës, i takojnë përiudhës së Neolitit të Vonë dhe Eneolitit, rreth mijëvjeçarit të IV p.e.s. Shpellat shtrihen në një terren të thyer dhe paraqesin vështirësi për t’u vizituar.

Kulla e Gumenicës

Kulla ndodhet në qendër të fshatit të vjetër të Gumenicës dhe rrotull saj dallohen edhe disa varre  të periudhës osmane. Mendohet se kulla është e periudhës së Ali Pashë Tepelenës, fundi i shek XVIII.Banesa paraqet një planimetri  kënddrejtë dhe  dhe me një çardak në hapësirën e krijuar, i cili gjallëron pamjen kryesore të banesës.Banesa ruhet në brendësi të fshatit Gumenicë dhe është lehtësisht e vizitueshme.

Qyteza e Armenit

“Qyteza“ ngrihet në lartësinë 293m. në verilindje të Armenit, ku përreth  kodrinës janë zbuluar gjurmë muresh në një gjatësi  prej rreth 290m. Në veriperëndim të Armenit,në vendin e quajtur „Bregu i Qishës“ janë zbuluar mure që i takojnë një kishe të hershme bizantine. Studjuesit shprehen se Armeni ka figuruar si një qendër ekonomike, nga shek.IV-III p.e.s. deri në Mesjetë. Rrënojat e mureve dallohen të dëmtuara dhe paraqesin vështirësi për t’u vizituar për shkak të terrenit shkëmbor.

Kisha e Shën Kollit Armen

Kisha  e Shën Kollit paraqet një shembull të kishave me kupolë dhe në muret e saj dallohen të murosura deri edhe fragmente kapitelesh antikë. Tipologjikisht ajo hyn në tipin e kishave me një trajtim arkitekturor pak primitiv. Në Shqipëri  ajo paraqet rastin unikal në këtë drejtim dhe përbën një dëshmi me vlerë. Studjuesit mendojnë se bazuar edhe në format primitive dhe ndërtimin me gurë,kisha është ndërtuar rreth shek.XI. Vizitohet lehtësisht pranë Armenit.

Termet antike Rexhepaj

Në hapësirën midis fshatrave Rexhepaj dhe Gorisht janë zbuluar disa rrënoja të cilat studjuesit i kanë klasifikuar të periudhës romake dhe që përfaqësojnë terme romake.Në kompleksin e termeve është zbuluar edhe një mozaik i cili i përket periudhës bizantine. Aktualisht rrënojat paraqiten të dëmtuara dhe arrihen përgjatë rrugës automobilistike.

Close